Select Page

Od trzech lat wstawiam się za grupą spawaczy z Polski, którzy od lat pracują na zmiany nocne i weekendy dla firmy spawalniczej w Almere. Niestety, nigdy nie byli wynagradzani na mocy układu zbiorowego Metaalbewerkingsbedrijf. Ponieważ układ zbiorowy pracy został uznany za ogólnie wiążący przez prawie cały okres, w którym pracowali moi klienci, mieli oni prawo do płatności na podstawie owego układu. Gdyby otrzymywali wynagrodzenie na podstawie układu zbiorowego pracy, zarobiliby znacznie więcej. Moi klienci zasięgnęli u mnie porady, interesowało ich to, jaka była różnica między tym, co otrzymali, a tym, do czego mieli prawo zgodnie z układem zbiorowym pracy. Ponieważ były to zaległości z ostatnich pięciu lat, była to znaczna kwota dla wszystkich trzech klientów. Ponieważ pracodawca nie był skłonny dobrowolnie zapłacić należnych kwot, skierowałem trzy sprawy do sądu okręgowego w Almere. Była to wyrównana walka, którą szczęśliwie dla moich klientów udało się nam wygrać.

Umowy z pracodawcą w umowie o pracę były następujące: 40-godzinny tydzień pracy z godzinami pracy od poniedziałku do piątku w godzinach od 7:45 do 16:45 przy początkowym wynagrodzeniu w wysokości zaledwie 7 EUR netto za godzinę, w tym 8% dodatku urlopowego i wszelkich innych dodatków. Z tego wynagrodzenia odjęto opłatę za  mieszkanie. Niestety, w rzeczywistości pracownicy pracowali głównie w nocy od 18:00 do 6:00 oraz w weekendy. Pracownicy mieli także dużo nadgodzin (często 300 do 320 godzin miesięcznie). Ważnym elementem jest fakt, że moi klienci najpierw mieli umowy tymczasowe z samą firmą spawalniczą, a następnie z firmą pośredniczącą, której właścicielem była ta sama osoba. Była to sprytna konstrukcja, aby uniknąć konieczności zatrudniania moich klientów na stałe.

W postępowaniu przed sądem rejonowym w dniu 11 września 2019 r. zapadła decyzja, w której sędzia orzekł, że układ zbiorowy pracy rzeczywiście obowiązuje, nawet w krótkich okresach, że nie został uznany za powszechnie wiążący. Jeden z tych interesujących wyroków został opublikowany na stronie www.rechtspraak.nl (tutaj: ECLI: NL: RBMNE: 2019: 4389). Na ten temat są dostępne także liczne artykuły.

Sąd rejonowy odrzucił argumenty pracodawcy, że układ zbiorowy pracy nie miałby zastosowania, ponieważ moi polscy klienci wydawaliby swoje pieniądze w Polsce, a standard życia był niższy i że mogliby pobrać znacznie więcej dni urlopowych niż ich holenderscy koledzy. Ten ostatni argument był szczególny, ponieważ okazało się, że moi klienci nie otrzymali ani jednego dnia urlopu płatnego przez cały okres pracy dla pracodawcy. Nawet dni chorobowe zostały zarezerwowane jako urlop bezpłatny.

Sędzia sądu okręgowego wyjaśnił zatem w swoim orzeczeniu, że układ zbiorowy pracy dla przedsiębiorstwa obróbki metali został w dużej mierze uznany za wiążący, a zatem ma zastosowanie prawne do umowy o pracę. Charakter działalności wchodził w zakres układu zbiorowego pracy. Argument, że sami moi klienci zgodzili się na wynagrodzenie w wysokości jedynie 7–8 EUR za godzinę został odrzucony. W tej kwestii nie można odstąpić od układu zbiorowego pracy. Co więcej, moi klienci w ogóle nie wiedzieli, że mają prawo do znacznie wyższej płacy w układzie zbiorowym pracy. Dowiedzieli się o tym po rozmowie ze mną.

Wyrok z dnia 11 września 2019 r. nie był wyrokiem końcowym. Sędzia sądu rejonowego nie był jeszcze w stanie podjąć ostatecznej decyzji, ponieważ nie było wystarczająco jasne, do jakich kwot moi klienci byli uprawnieni. To pytanie wymagało zatem dalszego postępowania. Oznaczało to, że dla mojego klienta musiałem zlecić administratorowi pensji obliczenie kwot, które należało zapłacić zgodnie z układem zbiorowym pracy, po czym pracodawca mógł dokonać własnych obliczeń. Dlatego bardzo ważne było, aby obliczenia były dokładne. Na szczęście mogłam skorzystać z usług doskonałego eksperta, który mógł wykonać obliczenia w krótkim czasie. Następnie odjęliśmy kwoty faktycznie zapłacone przez pracodawcę od kwot obliczonych przez eksperta, abyśmy dokładnie wiedzieli, do jakich zaległych wynagrodzeń netto moi klienci byli uprawnieni. W swojej odpowiedzi pracodawca nie mógł ustalić między tym punktu odniesienia, w wyniku czego sędzia sądu rejonowego w pełni przeznaczył kwoty obliczone przez naszego administratora wynagrodzeń w jego ostatecznych decyzjach z dnia 26 lutego 2020 r. Te oświadczenia nie zostały (jeszcze) opublikowane na stronie www.rechtspraak.nl.

Jeśli uważasz, że Twój pracodawca nie wypłacał prawidłowo naliczonych kwot w ciągu ostatnich pięciu lat, ponieważ należało zastosować układ zbiorowy pracy, to z pewnością warto dowiedzieć się, czy nadal masz prawo do zaległego wynagrodzenia.

Visit Us On FacebookVisit Us On YoutubeVisit Us On Linkedin